Վանո Սիրադեղյան«Բուքը, երգը, երեխան»

Պատմվածքը երեխայի մասին էր, ով հասարակ, ցուրտ, ձմեռային առավոտ գնում էր դպրոց: Երեխան մրսում էր, այնքան որ ոտքերը չէր զգում արդեն, նա արագ էր գնում, որպեսզի շուտ հասնի և ինչքան հնարավոր է շուտ տաքանա: Սակայն ստացվեց այնպես, որ նա ժամանակից շուտ հասավ և նրան ներս չթողեցին: Շատ անմարդկային քայլ էր: Հարութ քեռիին՝ մարդուն, ով նրան ներս չթողեց, կարելի է հասկանալ քանի որ դա իր աշխատանքն է,սակայն երբեք մարդկային հատկանիշները մոռանալ պետք չէ: Վերջիվերջո ինչ էր աշխատենք, ինչ մասնագիտություն էլ ունենանք մեն առաջին հերթին մարդ ենք: Երեխային վերջում բան չպատահեց, և նա կարողացավ դիմանալ ցրտին, սակայն միևնույն է Հարութ քեռու այդ քայլը չեմ կարծում, որ նա կմոռանա:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s