Հավաքից հավաք.ձեռքբերումների ստուգատես

Ստեղծագործական աշխատանքներ/շարադրություններ
Ազատություն
Ընկերություն
Ինչ կլիներ, եթե չլիներ համացանց
Նամակ 2022ին

Վերլուծություններ
Վահան Տերյան. սիրո բանաստեղծ(ֆիլմի վերլուծություն)
Խորխե Բուկայ «Երկնքի դարպասների մոտ»
Նար- Դոս «Ագահության սկիզբը»
Ռաբինդրանաթ Թագոր«Անծանոթ աղջիկը»
Ընկերների մեղքով: Վիլյամ Սարոյան
Սիրելու տարիք
Վանո Սիրադեղյան«Բուքը, երգը, երեխան»
Ալբեր Քամյու«Առասպել Սիզիփոսի մասին»
Չարլի Չապլինի նամակն իր դստերը
Ալ․Շիրվանզադեի «Արտիստը»
Պաուլո Կոելո «Խստաշունչ ձմեռը և ցնցոտիավոր ծերունին»
Հուշանգ Մորադի Քերմանի «Շոկոլադ»
Եղիշե Չարենց «Մինչև ե՞րբ անորոշության մեջ մնամ…»
Աղայան «Երկու խոշոր չարիք»
Աղայան«Նպատակ դաստիարակության»
Անդրե Մորուա «Մանուշակներ ամեն չորեքշաբթի»

Ռադիոնյութեր
Օ՛Հենրի «Սուրբ ծննդի հրաշքը»
Մխիթարյանների դերը հայ մշակույթում

Կոմիտաս «Մենավոր»
Կոմիտաս «Իմ երազում»
Կոմիտաս «Հով ու ծով սեր»
Վահան Տերյան — Մթնշաղ
Վահան Տերյան — Աշնան մեղեդի
Եթե իմ վերջին հայացքը մնա
Ախ երանի թե լիներ մի հնար
Լուսամփոփի պես աղջիկ
Հայաստանին
Հայրենիքում
Վահան Տերյան «Գարուն»
Պարույր Սևակ «Գարուն է»

Նախագծեր
Իմ Կոմիտաս
ՈՒսումնական աշուն
Վանո Սիրադեղյան
Ճանաչենք մեր մեծերին: Մխիթար Սեբաստացի
Սեբաստացու օրեր
Ամանորյա նախագիծ
Մխիթար Սեբաստացու ծննդյան օրը/ Բառարանային ֆլեշմոբ
Նախագիծ «Կարդում ենք Տերյան»
Կարդում ենք Թումանյան
Կարդում ենք Չարենց
Ուսումնական գարուն
Աղայանական օրեր

Թարգմանություններ(անհատական նախագիծ)

Քերականական աշխատանքներ

Անդրե Մորուա «Մանուշակներ ամեն չորեքշաբթի»

Մանուշակներ ամեն չորեքշաբթի
Պատմվածքը Ջեննի Սորբիենի մասին էր: Նա շատ էր սիրում դերասանություն և դերասանուհի էր: Նա ամեն մի իր դերին շատ լուրջ էր վերաբերուվում և շատ լավ մտնում էր իր դերի մեջ… Նա ուներ մի երկրպագու, ումից ամեն չորեքշաբթի ստանում էր մանուշակներ: Նրան այդ մանուշակները շատ էին դուր գալիս, որ ամեն անգամ սպասում էի չորեքշաբթի օրվան: Սակայն որոշ ժամանակ անց այդ մանուշակները էլ չէին գալիս: Երբ նա հետացրցրվեց, իմացավ որ երկրպագուն մահացել է: Ջեննին մինչ իր կյանքի վերջ ամեն չորեքշաբթի մանուշակներ էր տանում տղայի գերեզմանին:

Աղայան«Նպատակ դաստիարակության»

Աղայան«Նպատակ դաստիարակության»

Աղայանի առաջարկած դաստիարակության ուղղությունները.

Безымянный

Մարդիկ ձգտում են իդեալականության, սակայն հիմնականում կենտոնանում մի բանի վրա: Ինքս շատ փնտրել եմ այդ գախտնիքը և կարծում եմ հիմա հասկանում եմ դա: Մարդը պետք է անթերի լինի բոլոր՝ երեք առումով, և առանց գոնե մեկի, մնացածը ոչինչ են:
Եթե մարդ ունի արտաքին և խելք, սակայն հոգի չունի՝ նա դատարկ է: Երբ մարդ չունի խելք, դժվար է խոսել նրա հետ ինչ-որ բանի մասին, և հասկանալ առհասարակ, և իհարկե առանց խելքի ոչնչի չես հասնի այսօր… Իսկ եթե արտաքինը չի հաջողվել, ոչ ոք չի նայի նրա հոգուն և մտքին:

Այս հատվածը կառանձնացնեմ, որպես գլխավոր ասելիք հոդվածում:
Безымянный

Խոսքը մարդում մարմնի, մտքի և հոգու մասին է: Ըստ Աղայանի՝ առանց մեկը մյուսի նրանք պիտանի չեն, և զարգացած պետք է լինեն երեքը միասին:

Աղայան «Երկու խոշոր չարիք»

Աղայան «Երկու խոշոր չարիք»  հոդվածը
Խոսքը մտավոր հոգնածության և ներվոտության մասին է: Ըստ գրողը, դա այնպիսի մակարդակի է հասել, որ իրենից լուրջ վտանգ է ներկայացնում մարդկության ապագայի համար: Ըստ գիտնականները մտավոր հոգնածությունը և ներվոտությունը ազդում են մարդու ոչ միայն ֆիզիկական այլ նաև մտավոր զարգացման վրա:
Ըստ հոդվածի Ներվոտությունն առաջ է եկել բազում պատմական դեպքերի պատճառով: Կարծում եմ կհամաձայնեք, որ ոչ մի երկիր չի անցել այնքան դժվարությունների միջով՝ որքան Հայաստանը… Դա հոգեկան լուրջ հարված է նույնպես: Նաև պատճառներ են տեխնիկական գիտության հսկայական զարգացումը, գոյության կռիվը, նաև նյութապաշտության դեմ ազդող կրոնի կռիվը… Այդ ամենը և ոչ միայն, շատ ազդեցին մարդկանց նեռվայն համակարգի վրա, և անջնջելի հետք թողեցին:

Մտավոր հոգնածության պատճառներ են ժամանակակից դպրոցները, համալսարանները և կրթության համակարգը: Հիմա բոլորը ձգտում են ուսում ստանալ և ծողներն ամեն ինչ անում են իրենց երեխաների ուսումն ապահովվելու համար: Այդ պատճառով դպրոցները լիքն են աշակերտներով, և շատերի ուշադրությունը ամենևին դասերը չեն: Եվ որոշ դպրոցների վատ պայմանները, կարծես աղ վերքի վրա:
Եվ քանի որ պատճառը այդ ամենի դպրոցն է, նա էլ պետք է լուծում տա այդ ամենին: Առաջարկվեց հոդվածում, լիովին դեն նետել հին կրթական համակարգը և ստեղծել նորը:

Как распланировать свой день? / Ինչպե՞ս պլանավորել ձեր օրը

Как распланировать свой день? (թարգմանություն)

Ի՞նչ է պետք նրա համար, որպեսզի հասցնել ամեն ինչ:

Պատասխանը պարզ է: Անհրաժեշտ է սովորել, ստեղծել օրվա պլաններ: Իսկ ավելի լավ կլինի մի անգամից շաբաթվա: «Օյ, բոլոր իմ փորձերը ավարտվել են ապարդյուն», — Կարող ես պատասխանել դու: Ես քեզ հիասքանչ հասկանում եմ: Բայց հարցն այն է, որ կաշխատի ոչ թե ցանկացած պլան, այլ միայն հավանականնրեը:

Իսկ ինչպե՞ս ստեղծել հավանական պլաններ:

Առաջին կանոն. Քո ուսումնական սեղանին միշտ պետք է լինի դասացուցակ: Դա քեզ կհուշի, թե ինչպիսի տնային առաջադրանքներ պետք է անես առաջին հերթին, նաև՝ որտեղ և երբ պետք է հասցնես:

Երկրորդ կանոն. Ձեռք բեր առանձին թերթ, կամ անգամ նոթատետր, նրա համար, որ այնտեղ գրես օգտակար բաներ, որոնք պետք է անես՝ հավաքել սենիակը, օգնել հայրիկին վերանորոգման հարցում, պատրաստել խմորեղեն տոնի առթիվ… Մտածիր, թե ի՞նչ օգտակար գործ կարող ես անել վաղը, երկու օր հետո, հանգստյան օրերին:

Երրորդ և ամենահաճելի կանոն. Ստեղծիր առանձին ցուցակ, սիրելի գործերի, հոբբիների և հանգստյան պլանների համար: Նախատեսու՞մ ես պատրաստել գեղեցիկ բացիկ սուրբ Վալենտինի համար: Պլանավորո՞ւմ ես երեկոյան ֆիլմի դիտում ծնողներիդ հետ: Գրիր այդ հրաշալի գաղափարները, որպեսզի չմոռանաս նրանց մասին, և ավելացնես դրանք քո պլանների մեջ:

Այժմ, երբ դու հստակ պատկերացնում ես, թե ինչ առաջադրանքներ պետք է կատարվեն, և ինչ ցանկություններ պետք է ի կատար ածվեն, շնորհավորում եմ՝ դու պատրաստ է ստեղծել ամենօրյա պլաններ:

Պարույր Սևակ «Գարուն է»


Գարո՜ւն է…

Փողոցով անցնում ես ակամա ժպտալով,
Ժպտալով ալիքվող մայթերին,
Շենքերին, որ իրենց վարդագույն տուֆ քարով
Թվում են քեզ այսօր անթերի:

Ուզում ես մոտենալ, մի բարի խոսք ասել
Գլանակ վաճառող ծերուկին,
Քեզ դիմող կոլխոզնիկ քեռու հետ սկսել
Մի զրույց սրտառուչ-սրտագին:

Թվում է՝ ծանոթ են անծանոթ այս կանայք,
Մտերիմ՝ աղջիկներն այս ջահել.
Թվում է՝ բոլո՜րն էլ քեզ պիտի հասկանան
Եվ նույնիսկ… կարող են քեզ սիրե՜լ…

Գարուն է…

Վահան Տերյան «Գարուն»

Գարունը այնքա՛ն ծաղիկ է վառել,
Գարունը այնպե՛ս պայծառ է կրկին.
— Ուզում եմ մեկին քնքշորեն սիրել,
Ուզում եմ անուշ փայփայել մեկին։

Այնպե՛ս գգվող է երեկոն անափ,
Ծաղիկներն այնպես նազով են փակվում.
— Շուրջըս վառված է մի անուշ տագնապ,
Մի նոր հուզում է սիրտըս մրրկում…

Անտես զանգերի կարկաչն եմ լսում,
Ւմ բացված սրտում հնչում է մի երգ.
—Կարծես թե մեկը ինձ է երազում,
Կարծես կանչում է ինձ մի քնքուշ ձեռք…