Ահաբեկչություն։ Տեսակներ/նպատակներ

Ահաբեկչության համակարգված օգտագործման վրա հիմնված քաղաքականություն։ Այն լայնորեն կիրառվում է որպես դիտավորյալ անհանդուրժող բռնության օգտագործման կամ վախի ստեղծման միջոց՝ քաղաքական, կրոնական կամ գաղափարական նպատակներին հասնելու համար։ Չնայած «ահաբեկչություն» տերմինի իրավական ուժին, ներկայիս որոշումը մնում է երկդիմի, այսինքն՝ ահաբեկչությունը նկարագրող որևէ սահմանում չկա։

Ահաբեկչության տեսակներ / նպատակներ

Անկազմակերպ կամ անհատական(մեկ անձի կողմից ահաբեկչություն) – այս դեպքում ահաբեկչական գործողությունը իրականացվում է մեկ կամ երկու անձանց կողմից, որոնց հետևում կազմակերպություն չէ կանգնած ։

Կազմակերպված, խմբային – ահաբեկչական գործունեությունը նախատեսվում և իրականացվում է կազմակերպությունների կողմից (Ժողովրդական կամք, սոցիալիստական հեղափոխականներ, ԻՀԲ, Ալ-Քաիդա, ԻԼԻՊ և այլն): Կազմակերպված ահաբեկչությունն առավել տարածված է ժամանակակից աշխարհում։


Ազգայնական – հետապնդում է անջատողական կամ ազգային ազատագրական նպատակներ։

Կրոնական – կարող է կապած լինել տարբեր կրողնների (հնդուիստների և մուսուլմանների, մուսուլմանների և հրեաների) և մի կրոնի (բողոքական կաթոլիկներ, սունի շիաններ) դավանողների միջև, և նպատակ ունեն խարխլել աշխարհիկ իշխանությունը և ստեղծել կրոնական իշխանություն։

Գաղափարապես նշանակված, սոցիալական – ուղղված է երկրի տնտեսական կամ քաղաքական համակարգի արմատական կամ մասնակի փոփոխությանը, հանրության ուշադրությունը հրավիրել սուր խնդրին:

Ֆրանսիական հեղափոխություն

Ամենամեծ հեղափոխությունը Ֆրանսիայի սոցիալական և քաղաքական կյանքում, տեղի ունեցած 18-րդ դարում, որի արդյունքում կազմաքանդվեցին հին կարգերը և Ֆրանսիան, միապետականությունից վերածվեց հանրապետության՝ ազատ և հավասար քաղաքացիների համար։ Կարգախոսը 《ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն》։Հեղափոխության սկիզբ դարձավ 1789 թվականի հուլիսի 14-ին Բաստիլի գրավումը, իսկ ավարտը 1799 թվականի նոյեմբերի 9-ը։

18-րդ դարում Ֆրանսիան միապետություն էր, որ ապավինում էր քաղաքական կենտրոնացվածության և մշտական բանակի վրա։ Երկրում սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական դրությունը գնալով վատանում էր և իշխանությունները ստիպված էին փոխզիջումների գնալ, սա հետևանք էր 14-16-րդ դարերում տեղի ունեցած քաղաքացիական պատերազմի։ Այսպիսի մի փոխզիջում էլ կատարվել էր արտոնյալ խավերի նկատմամբ. քաղաքական որևէ նկրտումների դիմաց պետական իշխանությունները պարտավորվում են պահպանել այս դասակարգի շահերը։ Մեկ այլ փոխզիջում կատարվել էր գյուղացիների հետ հարաբերություններում-պետությունը հրաժարվում էր գյուղացիներից հարկը գանձել գումարով, այլ բնամթերքով՝ սա ևս արդյունք էր 14-16-րդ դարերի գյուղացիական ապստամբությունների։ Երրորդ փոխզիջումը կատարվեց բուրժուզիայի ներկայացուցիչների հանդեպ (այս ժամանակաշրջանում բուրժուազիան համարվում էր Ֆրանսիայի միջին խավը, պետությունը քիչ բան չէր արել այս խավի համար պահպանել էր արտոնությունները գյուղացիների և հասարակ քաղաքացիների նկատմամբ, և պահպանել նրանց իրավունքները 10 հազարավոր փոքր տնտեսությունների նկատմամբ)։ Սակայն փոխզիջումային քաղաքականության արդյունքում է, որ 18-րդ դարում Ֆրանսիան ետ մնաց իր հարևաններից՝ գլխավորապես Անգլիայից։ Բացի այդ մեծ չափերի հասնող բռնաճնշումները ավելի են մեծացնում զինված մասսաների հանդես գալու վտանգը։

18-րդ դարում անընդհատ Ֆրանսիայում այն գաղափարներն էին հասունանում, թե երկրի կառավարումը անկում էր ապրում, այն շատ էր հնացել։ Սա այնքան էր խորացել, որ անգամ ապստամբությունների կողմն էին անցնում պալատական վերնախավի ներկայացուցիչներ։ Սկսվեցին շրջանառվել մեծ լուսավորիչներ Մոնտեսքյոյի և Ռուսոյի գաղափարները, արդեն ասպարեզ եկան հեղափոխական գաղափարներ, թե ինչի վրա էր կառուցված լինելու ապագա հեղափոխությունը՝ կոորպորացիաների և մասնավոր ունեցվածքի վրա (Մոնտեսքյո), թե Ռուսոյի գաղափարներով, այն է մարդկային իրավունքների հիման վրա, այս հեղափոխական գաղափարների ձևավորման գործում մեծ դեր ունեին բառարանագետները, ովքեր կազմում էին ֆրանսիական լուսավորության շրջանի գործիչների մի մասը։ Վերջապես Լյուդովիկոս XV Բառարանագետի ժամանակ սկսվեցին բարեփոխումները և մեծ մասամբ շարունակվեցին Լյուդովիկոս XVI-ի ժամանակ, այս ռեֆորմները ի վերջո հանգեցնելու են հին կարգերի քայքայմանը։

Վերացող/վերացած մասնագիտություններ

Վերացող մասնագիտություններ

Կանխատեսվում է, որ որոշ մասնագիտություններ առաջիկա 5-10 տարում կվերանան` ավտոմատացման և տեխնոլոգիական առաջխաղացման հետևանքով: Հետևաբար այն մասնագիտությունները, որոնք կարող են փոխարինվել համակարգչով, տեղնոլոգիաներով, չի ունենա մարդկանց աշխատանքի կարիքը։ Այնպիսի աշխատանքներ, ինչպիսին են՝ բանվորությունը, որը շատ երկրներում արդեն իսկ կատարվում է տեխնոլոգիայի շնորհիվ, հաշվապահությունը, և այլն…

Վերացած մասնագիտություններ

Բոուլինգում կեգլիներ տեղադրող

Նախկինում բոուլինգում կեգլիներ տեղադրելու գործով զբաղվել էին երիտասարդները կամ երեխաները՝ իրենց միապաղաղ և երբեմն նույնիսկ վտանգավոր աշխատանքի համար ստանալով գրոշներ:

Լապտերավառ

Լապտերավառը աշխարհով մեկ հայտնի մասնագիտություն էր մինչև փողոցի էլեկտրական լույսերի ստեղծումը: Այս մարդիկ լուսավորում էին փողոցները երեկոյան և հանգցնում էին մոմերը արևածագի երևալուն պես:

Հեռախոսավարուհի

հեռախոսավարուհին իր պարտականություններից ելնելով, մշտապես միացնում էր հեռախոսազանգերը և «ականջ դնում» ուրիշների խոսակցություններին:

փորցարկումներ կենդանիների վրա

Ներկա պահին աշխարհում մարդկանց վերաբերմունքը կենդանիների հանդեպ շատ վատ է։ Մարդիկ ուտում են կենդանիների միսը, կամ նրանցից ստացած այլ ապրանքներ, փորցարկումներ են անում կենդանիների վրա, սպանում են առանց պատճառի։ Կենդանիների վրա փորցակումները եղել են շատ տարիներ։ Կենդանիների վրա փորցարկումները անցկացվում են 4 ոլորտում. դեղերի թեստավորում` 65%, ֆունդամենտալ գիտական հետազոտություններ` 26%, դիմահարդարման միջոցների և կենցաղային քիմիայի միջոցների փորձարկում` 8 %, բուհերում ուսումնական պրոցեսի ընթացքում` 1 %: Սովորաբար կենդանիների վրա իրենց ապրանքը փորձարկում են այն արտադրողները, որոնք գիտեն, որ իրենց դիմահարդարման միջոցները վնասակար են, նրանք ուղղակի ցանկանում են համոզվել դրանում: Արդյունքում ամեն տարի այդպիսի փորձարկումներից մեռնում է մինչև 150 մլն կենդանի` կատուներ, շներ, մկներ, կապիկներ, խոզուկներ և այլ: Սակայն եթե այդ փորցարկումները չլինեն և մաչդկանց վաճառեն վնասակար դիմահարդարման պարագաներ կ դեղորայք, հետևանքները կլինեն սարսափելի։ Գիտությունը կարող է գտնել կենդանիներին փոխարինող այլ օրգանիզմներ, որոնց վրա կանցկացվեն այդ փորցարկումները, սակայն դա մեծ փինանսներ է պահանջում, և կարծում եմ անիրական է այդ մեթոդով փոխարինել կենդանիների վրա փորցարկումները։ 

Ընտրություն

Մեր կյանքը կազմված է ընտրություններից, մեր կյանքը ինքնին ինչ-որ մեկի ընտրությունն է: Մենք միշտ պետք է ընտրություն կատարենք, անգամ չիմանալով կփոշմանենք հետո արդյոք այդ ընտրության համար, թե ոչ, սակայն այս պահին պետք է կատարել այդ ընտրությունը, այդ որոշումը, դիմելով մեծ ռիսկի երբեմն: Մենք ընտրում ենք թե ինչպես կառավարենք մեր կյանքը: Այն հարցից թե ինչ շոր կարելի է հագնել այսօր, մինչև «ինչ մասնագիտություն ընտրել, որպեսզի ապագա ամբողջ կյանքը զբաղվել այդ գործով, և անել դա սիրով»: Մեկը մի գուցե հիմա որոշում է, ինչ ուտելիք պատվիրի, մյուսը որոշում է թողնել արդյոք այդ մարդուն սիրելով: Երբեմն ընտրությունը լինում է շատ բարդ, երբեմն խլում ամիսներ, տարիներ, երբեմն իսկապես ցավալի է, երբեմն այդ ընտրություն է կախված մեր, կամ ինչ-որ մեկի կյանքը, երբեմն այդ ընտրությունը կյանքը կդարձնի ավելի պայծառ, կտանի դեպի լավը, երբեմ կկործանի այն, և մենք դեռևս պետք է կատարենք այդ ընտրությունը: Էլ ով, եթե ոչ մենք պետք է դա անի: Դու ուղղակի արա դա, գնիր այդ հագուստը վերջին գումարով, կեր այդ խմորեղենը, չմտածելով կալորիաների մասին, գրկիր նրան հիմա, արա դա… Ավելի լավ է փոշմանել արածի համար, քան չարածի: Միշտ լինելով երկընտրանքի առջև փորցում ենք ճիշտ որոշում կայացնել: Հաճախ սխալվում ենք: Ամենևին վատ չէ… Պետք չէ փոշմանել, միայն դաս քաղել…

Երազներ

• Ի՞նչ գիտեք երազների մասին
Երազ, պատկերների, մտքերի, զգացմունքների և զգացումների հաջորդականություն, որը անկախ մեր կամքից տեղի է ունենում քնի որոշակի փուլերում։ Երազների նպատակն ու բովանդակությունը ամբողջովին բացահայտված չէ, չնայած այն եղել է գիտական, փիլիսոփայական և կրոնական ուսումնասիրության առարկա մարդկության պատմության ընթացքում։ Շատեչը պնդում են որ երազները տևում են 7 վայրկյան, ինչը նշանակում է, որ երազներում ժամանակի հասկացությունը այլ է։ Սեփական փորցից կարող եմ ասել, որ երազները մեր մտքերն են, մեր ենթագիտակցորեն ցանկությունները, որոնց մասին մենք անգամ հնարավոր է չգիտենք։ Եազները կարող են լինել մեզ անհանգստացնող ինչ֊որ խնդիրներ։ 
• Հավատու՞մ եք երազների կանխորոշող բնույթին
Այո, որոշ մարդիկ իսկապես տեսնում են ապագան երազներում։ Կարծում եմ հավատս բխում է նրանից, որ նման դեպք իմ հետ նույնպես եղել է։ մեզ համար գախռնիք է առայսօր թե ինչպես են որոշները կանխագուշակում ապագան, և միգուց երազները դեր են խաղում այդ գործում նույնպես։ 
• Բնութագրե՛ք ձեր երազները
Երազներ ես տեսնում եմ շատ հաճախ։ Քիչ երազներ որ կհիշեմ, եթե արթնանալութ անմիջապես հետո չգրեմ կամ չպատմեն ինչ֊որ մեկին, կարծեւմ եմ շատերի մոտ է այդպես։ Երազները լինում են ինչ֊որ թաքնված վախերի, ցանկությունների կամ անհանգստացնող մտքերի հետ կապված։ Երբեմն լինում են բավականին տարօրինակ երազներ այլ իրականությունից, այնպիսի բաները, որոնք տարօրինակ և անընդունելի են մեր իրականության համար։ Փոքր ժամանակ միշտ տեսնում էի նույն երազը, հոգիների հետ կապված, քանի որ դա իմ մանկական վախն էր։ մեկ անգամ, տարիներ առաջ երազում տեսա մի բան, որը նույն օրը իրականացավ, դա իհարկե մանրուք էր, սակայն մտածելու տեղ տվեց։

Բարի և չար

Մեզ փոքր ժամանակներից սովորեցնում են, բարուն և չարին, բոլոր հեքիաթներում, բոլոր մուլտֆիլներում, նաև մեծահասակները… մարդիկ լինում են բարի կամ չար, արարքները լինում են բարի կամ չար, խոսքերը լինում են բարի կամ չար,և այլն… Սակայն այդ բարին կամ չարը մեծ հասկացողություն և, և կաղված է ձեր նոռմերից: Փոքր ժամանակ ինչ-որ ֆիլմ կամ մուլտֆին նայելիս միշտ մեղադրում և ատում էր «վատ» կերպարներին, հիմա նայելով գիտակցում և հասկանում եմ նրան արարքները, նրանց առհասարան: Մարդիկ ի ծնե չեն լինում չար կամ բարի, իհարկե որոշ հատկանիշներ բոլորի մոտ էլ լինում են, բայց ոչ ամեն ինչ: Այդ ամենը կախված է հասարակությունից և մարդու գիտակցությունից, իրենց հանդեպ վերաբերմունքից, թե ինչպես են վարվել այդ մարդու հետ, թե ինչ կյանք է նա տեսել, և ինչ զգացումներ է ապրել: Ինչ-որ մեկը վատ վերաբերմունքից հետո կմտածի, որ պետք է բոլորի հետ այդպես վարվել, ուրիշ մեկը կմտածի, որ ուրիշները չպետք է զգան իր ցավը և պետք այդպես չվարվել ոչ ոքի հետ: Ոչ ոք չի սիրում չար մարդկանց, ոչ ոքի հաճելի չէ վատ վերաբերմունք, և հետևաբար ոչ ոք չի ցանկանում հասկանալ չար մարդկանց… և իհարկե ոչ ոք պարտավոր չէ դա անել, ես ինքս երևի չէի կարողանա հասկանլ մարդու, ով ինչ-որ վատ բան է արել ինձ: Եվ արդյո՞ք հենց այդ հիշաչարությունը նույնպես վատ և չար հատկանիշ չէ: Արդյո՞ք եթե չես կարող ներել, դու չար ես: Ասում են, որ բարի մարդկանց աչքերով ամեն ինչ նույնպես բարի է երևում, նրանք փորցում են արդարացնել իրենց հանդեպ վատ արարքները, մտնելով մյուսների դրության մեջ… Շատ քչերը ունեն այդ հատկանիշը, իհարկե դա չի նշանակում, որ նրանք բարի չեն: Բարիությունը պետք չէ շփոթել միամտության հետ: Մարդը ահասարակ իվիճակի չէ լինել լիովին բարի կամ ամբողջովին չար: Միշտ կլինի մի հատկանիչ, որը քեզ իդեալական բարի մարդուց, կդարձնի չար, կամ հակառակը: Մի ձդտեք իդեալականության, ընդունեք այդ փաստև և ընդունեք ինքներդ ձեզ…

Էգոիզմ և ալտրուիզմ

Էգոիզմ՝ «Սեփական անձի չափազանցված ընկալում, եսամոլություն, եսակենտրոնություն։ Եսասերն իր սեփական ցանկությունների բավարարումն ավելի կարևոր է համարում, քան այլոց կարիքները կամ հոգսերը։»
Ահա թե ինչ է ասվում էգոիզմի մասին համացանցում: Էգոիզմը ընդունված է ինչպես բացասական հատկանիշ, և այստեղ առաջ է գալիս էգոիզմի անտոգոնիստին՝ ալտրուիզմ, որը, դե իհարկե, լավ է, և ընդունելի։ Սակայն ի՞նչ է այն քարոզում. անտեսիր սեփական անձդ, եսդ, հանուն համընդհանուրի բարօրության: Մի՞թե սրանով չեն ցանկանում պարզապես մանիպուլյացիայի ենթարկել, դարձնել հնազանդ տիկնիկ հասարակության ձեռքերում, իսկ նման քարոզիչներն էլ ամենամեծ էգոիստներն են։ Պետք է գիտակցել, որ բոլորս էլ ինչ-որ չափով էգոիստ ենք: Ամեն ինչ բխում է էգոիզմից, անգամ հասարակ սերը: Կարծես թե, դու տրվում ես լիովին մեկին և պատրաստ ես անձնազոհության նրա համար, բայց եթե կա ինչ-որ բան, ինչի համար դու պահում ես այդ մեկին քո կողքին, դա քո անձնական շահն է: Շատ-շատ քչերն են պատրաստ թողնել ինչ-որ մեկին սիրելով, քանի որ մարդկանց համար միայն իրենց սեփական զգացմունքներին են կարևոր: Բոլորի մեջ թեկուզ շատ քիչ, բայց կա էգոիզմ, և դա բացաձակապես վատ չէ: իսկապես վատ կլիներ, եթե այն չլիներ մեր մեջ, արդյո՞ք այդպես չէ…

Երջանկություն/ուրախություն

Երբ դու ունես կյանքում նպատակ, երազանք, դու երջանիկ ես։ Երբ դու ունես մի բան կամ մի գուցե մեկին, ինչի համար պետք է ապրես, երբ քո կյանքը կունենա իմաստ, և դու կունենաս մի բան, ինչին կձգտես հասնել… Եթե կա գոնե մեկը ով քեզ կհիշի և կսիրի, ով քեզ կգնահատի և կմտածի քո մասին, ում համար քո կյանքը կունենա արժեք, դու երջանիկ ես։ Երջանկությունը կավարտվի այնտեղ, որտեղ դու կկորցնես իմաստը ապրելու, որտեղ դու կմտածես, որ անիմեստ է պայքարել։ Մարդիկ ովքեր ունեն ծննդյան օրվանից բացարձակ ամեն ինչ, հասնելով վայրկյանական այն ամենին ինչ որ ցանկանում են, նրանք ապրում են հիասքանչ կյանքով, առանց որևե ձգտման և ցանկության և շարհունակելու են մինչև վերջ, արդյո՞ք նրանք երջանիկ են։ Նրանք չեն զգացել այդ երջանկության համը, որը զգացել է մարդը, որ երկար տարիներ գումար հավաքելով վերջապես գնել է իր ցանկության բնակարանը, մարդը, ով երկար, տանջալից փորցերից և պարապմունքներից հետո կարողացել է սովորել իր սիրելի սպորտը… Բոլորին պետք է գոնե մեկ անգամ զգալ գձտման համաը։ Արդյո՞ք երջանկությունը կանցնի ապագայում, երբ դու արդեն հասել ես երազանքներիդ և նպատակներիդ, երբ արդեն ձգտելու ոչինչ չկա։ Ոչ։ Քանի որ մարդիկ ագահ են, եթե դա կարելի է ագահություն համարել։ Մենք միշտ ձգտելու ենք ավելիի, և մի նպատակի կատարում բերում է նոր նպատակների կյանքում։
Մենք երջանիկ ենք, երբ գտնում ենք մեկին, ով ոչ թե այդ պահին ուրախացնում է այլ ստիպում է Երջանիկ զգալ միայն իր լինելով։ Ուրախությունը մանրուքների մեջ է, ուրախությունը մի ակնթարթ է… Երեխան ուրախ է, երբ ծնողները գնում են իր ուզած խաղալիքը, աշխատողը ուրախ է ամեն անգամ իր աշխատավարձը ստանալիս, աշակերը ուրախ է բարձր գնահատական ստանալով, ֆուտբոլիստը ուրախ է հախթանակ տանելով ինչ-որ խաղում, մարդը ուրախ է տեսնելով սիրելիի ժպիտը… Ամեն մանրուքի մեջ կա ուրախություն, որը սակայն միշտ կարճատև է ի տարբերություն երջանկության։

Կրոն

Կրոնը հասարակական գիտակցության ձև, աշխարհայացք է, որը հիմնված է գերբնական ուժերի, աստվածությունների նկատմամբ ունեցած հավատի վրա: Ներկա պահին կան բազմաթիվ կրոններ, և տարբեր երկրներում ընդունված են նույնպես տարբեր կրոններ, որին դավանում են երկրի բնակչության մեծամասնությունը: Սակայն ես և էլի ինձ նման շատերը կարծում են, որ յուրաքանչյուրն ունի իրավունք ինքնուրույն որոշել ինչ կրոնի հավատալ և պատկանել, չնայած ծննդավայրի, կամ հարազատների, ծնողների կողմնորոշման: Այդ ամենի հետ մեկտեղ կան մարդիկ, ովքեր ուղղակի չունեն ոչ մի հավատ, և չեն դավանում ոչ մի կրոնի: Բացի բազմաթիվ կրոններից գոյություն ունեն նաև Ագնոստիցիզմ և Աթեիզմ հասկացությունները, և այն մարդիկ ովքեր հավատքները չունեն մի գուցե պատկանում են այդ երկուսից մեկին:
Ագնոստիցիզմ
Տեսակետ, համաձայն որի՝ Աստծո (աստվածայինի կամ գերբնականի) գոյությունը անհայտ կամ անիմանալի է։ Ըստ մեկ այլ սահմանման՝ ագնոստիցիզմը տեսակետ է, համաձայն որի՝ մարդկային բանականությունը չի կարող տրամադրել բավարար ռացիոնալ հիմնավորումներ ո՛չ Աստծու գոյությանը հավատալու, ո՛չ էլ՝ ժխտելու համար։
Աթեիզմ
Աթեիզմը, ագնոստիցիզմից տարբերվում է նրանով, որ լիովին հակասում է աստվածների գոյությունը։ Աթեիզմը հակադարձում է թեիզմին, ինչը, ընդհանուր առմամբ, հավատքն է, որ առնվազն մեկ աստված գոյություն ունի:

Փաստեր կրոնների մասին

  1. Գոյություն ունեն 3 համաշխարհային կրոնները՝ բուդդայականություն, քրիստոնեություն եւ իսլամ (նշված է առաջացման հերթականությամբ): Որպեսզի կրոնը համարվի համաշխարհային, նա պետք է ունենա ութանիշ թվով հաշվվող հետեւորդներ ամբողջ աշխարհում եւ ինչ-որ ձեւով կապված չլինի ազգային եւ պետական համայնքների հետ:
    ԱՄՆ-ում ամենաշատ եկեղեցիներ ունեցող նահանգը Տեխասն է, որտեղ կա շուրջ 17000 եկեղեցի:
  2. Ռումինացի իշխան Վլադ Ցեպեշը, ով դարձել է Դրակուլայի նախատիպը, ժամանակին հոգևորականի կրթություն է ստացել:
  3. Ռոբիգուսը հռոմեական դիցաբանությունում ժանգի աստվածն էր:
  4. Աշխարհի վերջի մասին գրվածքներ կան շատ կրոններում: Այսպես օրինակ, շատ հարավամերիկյան հնդկացիների կրոնների մեջ ասվում է Ջրհեղեղի եւ Համաշխարհային հրդեհի մասին: Օրինակ գվատեմալյան հնդկացիների Կիչա ցեղատեսակի «Սուրբ գրքում» գրված է, որ երկնքից կթափվի այրվող խեժ, որը ուղարկել է վախի աստված Հուրա-կանը:
  5. Ացտեկները ամեն տարի 15000 մարդ էին զոհաբերում Արևի աստծուն:
  6. Հին եգիպտացիները ավելի քան 2000 աստվածների էին հավատում:
  7. Իռլանդացիների նախնիները դրախտը համարում էին տեղ, որտեղ «շատ կա տապակած խոզի միս»: