Թարգմանություն

1234567.png
Հսկողության փոստարկղ 
Ժուկով-ժամանակով մի փոստարկղ կար: այն շատ գեղեցիկ էր, և անցկացնում էր նամակները իր մեջ, որտեղ ապահով էր, պահելով այն մինչև գար փոստատարը հավաքելում դրանք:
Շատ մոտիկ փոստարկղին կար կանգնած մի լամպ, նրանք շատ լավ ընկերներ էին:
Լամպը շողում էր մթության մեջ, և մարդիկ կարողանում էին տեսնել ճանապարհը դեպի տուն, և նաև, որտեղ ուղարկեն իրենց նամակները:
Մի գիշեր լամպն ասաց փոստակղին.
— Ինձ թվում է ես մրսել եմ, և պատրաստվում եմ քնել:
Եվ քնեց այնքան խորը, որ նրա լույսն անջատվեց:
Այսպիսով ոչ ոք չէր կարողանում տեսնել, թե որտեղ ուղարկեն իրենց նամակները: Ի՞նչ անեին նրանք: Հենց այդ պահին մի բադ քայլում էր այդ տեղով: Նրա անունը Միրանդա էր: Նա սասց.
— Սիրելի՛ս, լամպը անջատվել է: Ինչպե՞ս պետք է մարդիկ տեսնեն, թե որտեղ է փոստարկղը, և այսպիսով ինչպես ուղարկեն իրենց նամակները:
Նա մագլցեց փոստարկղի վերևը, և սկսեց բղավել: Նա բղավու էր և բղավում, և բոլոր մարդիկ, ովքե գալիս էին ուղարկելու իրենց նամակները, և չէին կարողանում գտնել փոստարկղը, քանի որ լամպը անջատվել էր, ասում էին.
— Ինչնո՞ւ համար են այս բոլոր ձայները:
Նրանք գնում էին այդ ձայնի կողմը և տեսնում էին Միրանդային բղավելուց, և այնտեղ, Միրանդայի տակ փոստարկղն էր: Այսպիսով նրանք ուղարկում էին իրենց նամակները և գնում տուն:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s